Σελίδες

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016






ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ
Πιερότοι ποιητές
Στην εποχή της παρακμής
Το γέλιο ως επιθανάτιος ρόγχος
αλεξάνδρεια

Το γέλιο ως έκφραση δύναμης και υπεροχής.
Το γέλιο ως έκφραση ασυναρτησίας και παραλογισμού.
Το γέλιο ως έκφραση ζωής και ελευθερίας.
Το ρομαντικό πορτραίτο του καλλιτέχνηως σαλτιμπάγκου.
Ο ίλιγγος του μοντέρνου κωμικού...

Αυτά και πολλά άλλα είναι τα θέματα τούτης της πραγματείας για τη θέση του γέλιου στην ιστορία των ιδεών και στη λογοτεχνία απο την αρχαιότητα μέχρι το χριστιανισμό και τις νεότερες εποχές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ρεύματα του Διαφωτισμού, του ρομαντισμού, του ρεαλισμού, του συμβολισμού και του υπερρεαλισμού, που αναβαθμίζουν το ρόλο του γέλιου στην ανθρώπινη ζωή και εισάγουν ένα νέο ήθος στη μοντέρνα τέχνη μέσα από τις μορφές της ειρωνείας, της παρωδίας, του χιούμορ και του γκρoτέσκο. Με παραδείγματα από την ξένη και την ελληνική γραμματεία (απο τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Μένανδρο μέχρι τους Πατέρες της Εκκλησίας και από τον Μπωντλαίρ, τον Σλέγκερ, τον Μπερξόν ή τον Μπαχτίν μέχρι τον Βιζυηνό,τον Καβάφη και τον Καριωτάκη), το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει την καταστροφική και συνάμα αναζωογονητική δράση του γέλιου, που απελευθερώνει τον άνθρωπο απο το βαρύ πνεύμα της σοβαρότητας, καθιστώντας τον εκφραστικό και δημιουργικό, ικανό να τρέφεται από τις αντιφάσεις και τις παλινωδίες των άλλων και του εαυτού του.




Ο Δημήτρης Πολυχρονάκης γεννήθηκε το 1967 στο Ηράκλειο της Κρήτης και εργάζεται σήμερα ως επίκουρος καθηγητής της νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Ο κριτικός ιδεαλισμός του Ιάκωβου Πολυλά (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. 2002) και Όψεις της ρομαντικής ειρωνείας (Ίνδικτος, 2007), ενώ έχει μεταφράσει το δοκίμιο του Hermann Broch Ο Χόφμανσταλ και η εποχή του (Πατάκης, 2003). Άρθρα του για τη νεοελληνική και την ξένη φιλολογία έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, συλλογικούς τόμους  και πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου